<Η ζωη μου στο λονδινο

 Who am I outside my pain? If I dont have problems and trauma and pain, who am I? 

 Ειδα τον πιο ωραιο αντρα. Οχι σε εμφανιση γιατι δεν ειδα καλα το προσωπο του. Αλλα σε ενεργεια. Με ελκυσε τοσο πολυ η παρουσια του, ο δυναμισμος του και η αυτοπεποιθηση του. Θυμηθηκα για ποιο λογο δεν μπορω να ερωτευτω. Θυμηθηκα για πιο λογο φοβαμαι τις σχεσεις και τη δεσμευση. Γιατι αν δεν ειναι καποιος με αυτην την ενεργεια, δεν το θελω. Δε θελω εναν μετριο, χλε χλε, φοβισμενο απο τη ζωη, γιατι και γω ειμαι ατρομητη. Θα ημασταν το τελειο διδυμο. I swear he looked at me when he was up on that stage. Ηταν τοσο ελκυστικο.  Ημουν σε χειμερια ναρκη τοσο καιρο? Θυμαμαι το εαυτο μου! Αυτον το αντρα θελω! Τον ατρομητο. 

 Διαβασμα για το μαστερ: Θελω να θυμισω στον εαυτο μου οτι εγβ το σιαλεξα αυτο: Και οσο και να παραπονιεμαι για την ελλειψη προηγουμενης γνωσης κλπ και οτι δεν εχω χρονο να προετοιμαστω, απτην αλλη αυτο με ενθουσιαζει: Αυτο το μανιφεστιγκ προερχεται απο τη μικρη Μαναν που βαριοταν στο σχολειο και δεν ειχε αρκετο stimulation: Οποτε κανοντας κατι πολυ καθυστερημενα, ισως να προσπαθω να βρω αυτο το αισθημα του ενθουσιασμου. Απ΄την αλλη πολλα πραγματα που θεωρω οτι ειναι gatekept οταν οντως τα πλησιαζω, βλεπω οτι δεν ηταν. Ειναι μια προκληση. Ενα στοιχημα με τον εαυτο μου. 

 Χριστουγεννα στο Λονδινο. Μονη μου. Why is this a big deal? Νιωθω οτι καποιος με λυπαται. Εγω παντως δεν με λυπαμαι. Νιωθω ανακουφιση και χαρα. Η συγκατοικοσ/σπιτονυκοκοιρα μου εφυγε σημερα και εχω ολο το σπιτι δικο μου. Εχω ξεκοψει απο ατομα που δεν ηταν αυθεντικα ως προσ την φιλία τους, Εχω αρκετα αλλα ατομα που εμπιστευομαι. Γνωριμιες ερχονται και φευγουν ετσι ειναι η ζωή. Ποιοσ προσπαθω να πεισω? Γιατι ξαφνικα οι γιορτες ειναι κατι που πρεπει να σκεφτομαι? Παλια δεν τισ γιορταζαμε για λογους αρχων. Απομυθοποιηθηκε η κατασταηση στο μυαλο μου. Υστερα τοσα χρονια δουλευοντασ στη εστιαση, εμαθα οτι τα Χριστουγεννα ειναι για τους αλλους. Οχι για μενα. Και ποτε δεν με πειραξε. Περσι περασα τις γιορτες με την οικογενεια και ηταν μιξ. Ποιος ειναι αυτος που με λυπαται?  Cause it's certainly not me. Με ενοχλει πολυ αυτη η σκεψη οτι καποιος νιωθει οτι εχει κατι που εγω δεν εχω. Επισης με ενοχλει η σκεψη οτι εγω εχω κατι που δεν εχει καποιος αλλος. Τυψεις και ενοχες. Αλλα οταν με λυπ...

 εχω πίει. Χωρισα με το Τζο. Δηλαδη τι να χωρισουμε. Τι ειχαμε για να χωρισυμε. Καθομαι και κλαιω, Κλαιω γοερα. Εχω πιει ενα μπουκαλι Sauvignon Blanc, και τωρα το γυρiσα σε Jack. Υπηρχε όντως κάτι να χωρισουμε ή ειμαι ντελουλου. Γιατι νιωθω οτι δεν εχει να κανει μαυτον παρα μεμενα. Το μυαλο μου δεν μπορει να αναρωτηθει μπωσ εχω αλλη μια απο τισ οριοικονομιες μου απλα ο συνηδειτος μου εγκεφαλοσ μου δεν ξερει πως να την ερμηνευσω. δεν υπαρχι περιπτωση νε εχω ριξει τοσο κλαμα για το βλαμμενο. Ελεος. Το μονο που μου αρεσε σ'αυτον ηταν καποιες αποψεις του για καποια δημοσια προσωπα οι οποιες συναδην με τις δικες μου αποψεισ. Ενιωθα validated. Πειμενω περιοδο. Εχει αργησει 2 μερες. Νομιζω μου ηρθε σημερα. Δεν ποναω. Αλλά τα emotional symptoms are definitely there. 4